krojownia
Każda czapka zaczyna się od cięcia. W krojowni dzianina zamienia się w gotowe elementy — wycięte z dokładnością do milimetra, każdy w swoim wymiarze, każdy pod konkretny model. To pierwsze miejsce, w którym czapka zaczyna mieć kształt.
Pracujemy tu trzema narzędziami, bo każde włókno lubi co innego. Laser prowadzi cienki strumień światła i wycina dzianinę z chirurgiczną dokładnością. Cutter wkracza tam, gdzie laser byłby zbyt ostry: na grubszych wełnach i kilku warstwach naraz. Ręczny nóż — najstarsze narzędzie krawca — pracuje tam, gdzie potrzeba ludzkiej ręki przy prototypach.
Najtrudniejsza część dzieje się jednak jeszcze przed cięciem. Ktoś musi rozłożyć elementy na materiale tak, by zmieściło się ich jak najwięcej, a odpad był minimalny. Wymaga to uwzględnienia kierunku splotu i układu wzoru. Wystarczy kilka centymetrów odchyłki i czapka zacznie się skręcać po pierwszym praniu. Dlatego nad każdym wykrojem siedzi człowiek, nie tylko program.
Wychodzą stąd równe stosy gotowych części, każda dokładnie taka, jaka być powinna. A jeśli model ma nieść w sobie logo albo wyhaftowany wzór — następnym przystankiem jest hafciarnia.
